zaterdag 30 maart 2013

Sealife

Wat doe je als je een dagje weg wilt met de kinderen maar ze geven koud, grijs en nat weer aan. Dan ga je niet de hele dag in een dierentuin of pretpark rondlopen. Je zoekt een binnenactiviteit. Of in ieder geval een gedeeltelijke binnenactiviteit. Maar je wilt niet naar een binnenspeeltuin of zwembad. En het moet ook nog leuk zijn voor een kind van 3 en een kind van bijna 5. Nou dan ga je naar Sealife in Scheveningen. Daar zijn we op goede vrijdag naartoe gereden.

Sealife is een onderwater wereld die bestaat uit ruim 45 aquaria. Een leuke manier voor jong en oud om kennis te maken met vissen en zeeleven van over de hele wereld, bekend en minder bekend.
Kabeljauw, kreeft, maar ook roggen en zeesterren, piranha’s en haaien. In de onderwatertunnel “Typisch Tropisch” ervaar je hoe het is een duik te nemen in de tropische zeeën. Omringd door 180.000 liter water zie je een zeeschildpad,
zwartpuntrifhaaien en prachtige koralen! Sealife Schevenigen is niet groot. En  daardoor voor kleinere kinderen goed te doen. Je kunt op bepaalde tijden gedurende de dag meekijken hoe sommige vissen gevoerd worden. Wil je even naar buiten, bijvoorbeeld om een wandeling te maken over de boulevard van Scheveningen dan kun je met een stempel altijd weer terug naar binnen.

Na het bezoek aan Sealife zijn wij lekker gaan uitwaaien aan het strand. Lopen langs de branding, wegrennen voor het water, schelpen zoeken en genieten van het prachtige uitzicht en het zonnetje.

Een geslaagd dagje met uiteindelijk beter weer dan verwacht.

How to kill a terracotta army and restore your balance

 Een paar keer per jaar gaan we met de meiden een dagje weg. Sinds jaar en dag betekent dat naar de sauna en daarna lekker uit eten. Dit jaar hadden we echter besloten te breken met deze traditie. We gingen een keer wat anders doen. Een dagje naar het mediapark in Hilversum. Grootste plannen hadden we. We zouden niet met de auto gaan maar met de trein. Dat is gezellig en relaxed. Op het media park zouden we filmpjes maken, meespelen in onze favoriete soap, weer meisje spelen. Leuk voor op de blog ook. We zagen het al helemaal voor ons. Helaas bleek een paar dagen voor de grote dag dat het tijdtechnisch en logistiek niet echt een haalbare kaart was. Dus toch maar weer terug naar het beproefde concept van sauna en etentje.

Traditie en het lot waren ons helaas niet goed gezind en besloten om wraak te nemen.

Het begon 's ochtend al goed. Door allerlei logistieke, kinder- en boodschap perikelen waren we pas goed en wel rond 11 uur op weg naar Thermen Geldrop. Rondom Eindhoven raakten we route technisch in de problemen. 4 vrouwen, 3 smartphones, 1 auto en dan uiteraard verkeerd rijden. Zodat we tegen lunchtijd pas met ons handdoekje en in badjas de sauna in konden. En toen als klap op de vuurpijl ging een van ons na de eerste de beste sauna al tegen de vlakte. Twee aardewerken beelden in haar val met zich meesleurend. Beelden die verdacht veel leken op de 9099 terracotta figuren van het wereldberoemde Chinese leger. Die 9099 beelden, dat zijn er sinds vandaag dus nog maar 9097. Na een medisch hoorcollege, een verkwikkend bouillonnetje en een paar slokken koud water zijn we wijselijk eerst maar wat gaan eten.

Gelukkig is meer ongeluk ons de rest van de dag bespaard gebleven. Sterker nog, het is een heerlijke relax dag geworden met stoombaden, opgooisauna's, zoutbaden, solarium, bubbelbaden, baantjes trekken en het allerbelangrijkste, gewoon gezellig bijkletsen.

Na de sauna in Geldrop zijn we teruggereden naar Oss, zonder verkeerd te rijden deze keer. Daar hebben we bij Amici d' Italia nog uitgebreid getafeld. Al met al dus een heel geslaagde dag.

Die terracotta beelden hebben het dan misschien niet gered, deze vier vrouwen zijn voorlopig weer helemaal in balans.

zondag 24 maart 2013

And the winner is...

Er wordt veel op het internet geloosd. Sinds het ontstaan van het World Wide Web wordt dit globale medium gebruikt en misbruikt door iedereen die wat te zeggen of te zien denkt te hebben. Mensen zonder talent, mensen met een beetje talent, mensen met veel talent en mensen die vallen onder de buitencategorie. YouTube is zo'n medium waarop je je "talenten" kunt delen met de hele wereld. Nu zijn er heel veel filmpjes die wat mij betreft niet perse de wereld ingeslingerd hadden hoeven worden. Maar het filmpje dat je hier gaat bekijken is gewoonweg te goed. En dat is nog een understatement. Eigenlijk zouden er Oscar uitreikingen moeten zijn voor talenten zoals Ross Marquand. Ik heb het al heel vaak gezien maar het effect op mij blijft altijd hetzelfde. Het verveelt gewoon nooit. Ik ga er niet teveel meer over zeggen. Je moet het zelf maar bekijken en ervaren. Alleen nog dit:

Het arrogante handje van Kevin Spacey, de eeuwige kwajongenslook van Brad Pitt, playboy Matthew McDConoughey, de ogen en stem van Al Pacino en de always angry man Harrison Ford...just briljant.


Whààààààà, Surprise

In een eerdere blog van Saskia heb je kunnen lezen dat we afgelopen donderdag naar Rotterdam zijn geweest, naar de kunsthal voor Jean Paul Gaultier. Bijna aan het einde van de tentoonstelling stond deze jurk (de linker) op een pop, en feitenfreak als ik ben, keek ik in mijn boekje wat er voor beschrijving bij stond. Nou, dat was een verrassing, niemand minder dan Anthony Kiedis had de jurk in 1992 gedragen tijdens een liefdadigheidsmodeshow in Los Angeles. Geweldig toch?



En lang leve google, want de woorden Anthony Kiedis en Jean Paul Gaultier leverden deze foto op! Wat een prachtig tijdsbeeld, en wat een geweldige combinatie van mensen deze twee tegendraadse eigengereide figuren!

Pictures Please

Sinds ik vorig jaar een cursus fotografie heb gevolgd, en een mooie canon spiegelreflexcamera tot mijn beschikking heb, ben ik een enthousiaste fotograaf. Op vakantie, tijdens bijzondere evenementen, weekendjes weg, dagjes uit, of gewoon zomaar, waar mijn oog op valt dat fotografeer ik.

Han in Florence
Een mooie foto bestaat uit techniek, het moment, het onderwerp, het licht, soms wat geluk maar vooral degene achter de camera. De basis van de techniek heb ik, daar moet ik aan werken om beter te worden, maar de rest is een spannende zoektocht die altijd weer mooie momenten oplevert om vast te leggen. Tenminste, zo zie ik het. Vanaf jongs af aan wil ik mooie momenten vastleggen om te herinneren en op terug te kunnen kijken. Vroeger, in de tijd van de rolletjes, maakte ik een eerste foto, zodat ik wist dat alles nog werkte en het rolletje goed zat (onzekere perfectionist dat ik ben). Soms stond daar mijn moeder op, lachend en wel, even stilstaand in haar drukke leven. Ik koester deze foto's, weet waar ze liggen en wanneer ze gemaakt zijn.

bankjes Floriade
Nu, in het digitale tijdperk, onderzoek ik de mogelijkheden van mijn camera, en van photoshop. Met wat eenvoudige bewerkingen levert het mooie beelden op. Die beelden vind ik overal, want als je goed kijkt zijn ze er. Deze zomer in Florence fotografeerde ik Han tijdens een snikhete dag in Florence. In de spiegeling van zijn bril zijn de mensen op het Piazza della Signoria te zien. We rustten even uit in de schaduw, hard nodig die dag. De andere foto is gemaakt op de Floriade. Deze bankjes waren bedoeld om uit te rusten, maar ik vond ze zo mooi van bovenaf dat ik heb gewacht tot er geen mensen meer op zaten om dit vast te kunnen leggen. Het hele kleurrijke gebeuren wat de Floriade is, heb ik weggelaten om het originele ontwerp van de bankjes weer te geven.

Brun februari 2013
Dit portret van Brun beschouw ik als één van mijn best gelukte foto's tot zover. Alles klopt, het onderwerp, de techniek en de bewerking. De reactie van zijn moeder was dan ook precies goed :-), net als de feedback en complimenten die ik van anderen kreeg. Dus ik ga maar door met onderzoeken........


vrijdag 22 maart 2013

Gaultier en Pastoe

Ieder jaar gaan Jenneke en ik een dagje cultuur snuiven in een grote stad in Nederland. We combineren dan een paar uurtjes museum met een paar uurtjes shoppen, lekker eten en uitgebreid bijkletsen.
Dit jaar bracht ons cultuur uitje ons naar de Kunsthal in Rotterdam voor twee exposities.
We besloten vanaf centraal station van Rotterdam naar de Kunsthal te lopen. Daarmee begon onze dag al meteen goed. Want het centraal station van deze stad mag met recht een architectonisch hoogstandje genoemd worden.


Na een aangename wandeling (onderweg sneeuw en een paar keer verdwaald, hoe kan het ook anders twee vrouwen in de grote stad) ontwaarden we in de verte de Euromast. Verpakt in de onmiskenbare blauw witte Jean Paul Gaultier streep.

The Fashion World of Jean Paul Gaultier; From the Sidewalk to the Catwalk

‘The Fashion World of Jean Paul Gaultier' is meer dan een retrospectief. Ruim honderdveertig originele creaties vanaf de vroege jaren zeventig tot nu, van zowel zijn couture collecties als zijn prêt-à-porterlijn, zijn in de Kunsthal te zien. Het merendeel van deze werken is nooit eerder tentoongesteld, zoals uitzonderlijke bruiklenen van onder andere Madonna en Pedro Almodovar. In het multimediale tentoonstellingsontwerp nemen interactieve mannequins samen met fragmenten uit films, muziekclips, concerten, televisieprogramma's en
modeshows de bezoeker mee in Gaultiers wereld.
Voor mij was het een hernieuwde kennismaking met het enfant terrible van de modewereld. Maar ook met de ontwerper van stijlvolle creaties, prachtige silhouetten en echte kunstwerken.

Deze expositie is een echte aanrader. Of je nu van mode houd of niet. We laten je hier een paar van onze persoonlijke favorieten zien. Maar eigenlijk moet je de expositie zelf bekijken en ervaren.


Na een heerlijke lunch in het Kunsthalcafe was het tijd voor wat Hollands glorie.

Like Pastoe; 100 jaar vernieuwing in vormgeving
De tentoonstelling Like Pastoe toont de omvangrijke geschiedenis van het meubelmerk en geeft een overzicht van de unieke samenwerkingen tussen Pastoe en diverse architecten, kunstenaars en ontwerpers.
Eindelijk een tentoonstelling met objecten die ik aan mocht raken. Wat we dan ook gedaan hebben op deze prachtige muur met kastjes en lades. En wie had gedacht dat Pastoe niet de naam is van een of andere fransman. Maar een samenstelling is van de woorden pas en toe en dat het eigenlijk een soort van vooroorlogs IKEA concept was, "pas Pastoe toe". Voor liefhebbers van (Nederlandse) design meubels is het zeker de moeite waar hier een kijkje te nemen.


Recycle waar

Na ons bezoek aan de Kunsthal zijn we nog even de stad in gegaan om te winkelen. Aangezien we op de heenweg min of meer waren verdwaald, en zeker wisten dat er een kortere route moest zijn naar het winkelcentrum van Rotterdam, waren we zo verstandig om de weg te vragen. En een aardige (jonge)man hielp ons een heel eind op weg. Terug op bekend terrein liepen we langs een winkel waar ze spullen verkopen van gerecycled materiaal. Nuttige dingen, onnuttige dingen, praktische dingen, eerlijke dingen, hebbedingen. "Waar in Rotterdam" heet de winkel. Heerlijk om even rond te snuffelen en om een leuk origineel cadeau te kopen. Of om jezelf te verwennen met een presentje.

Voor mezelf heb ik een doosje groene thee gekocht van Mr Jones. Voor Bo een Pondje papier, een notitieblok met pen gemaakt van een pond hergebruikte billboard posters.

Er zijn meerdere van deze winkels in Nederland. En ze hebben een website waar je producten kunt kopen, www.ditiswaar.nl. Maar eigenlijk is het veel leuker om gewoon in een van de winkels te gaan rondsnuffelen.

The O Bag

Een dagje museum betekent ook een kijkje in de museum winkel. Bladeren in kunstboeken, prullaria bekijken, cadeautjes kopen voor familie. En soms is er dan zo'n moment dat je tegen een juweeltje aanloopt. In de museumwinkel van de Kunsthal was dat deze keer de O Bag.

De O 'Bag is ontworpen door het Italiaanse merk Fullspot, bekend van de O 'Clock horloges.
De tassen zijn gemaakt van EVA. EVA lijkt qua uiterlijk op rubber en PVC maar is veel duurzamer.
De tassen zijn verkrijgbaar in 20 kleuren. Er zijn verschillende soorten hengsels: zwart leer, bruin leer, beige leer en een touw hengsel. Zo creëer je je eigen tas. Ook is er een canvas binnentas te bestellen.

Naast de Kunsthal is de O Bag ook bij andere verkooppunten in Nederland en online te koop.


dinsdag 19 maart 2013

Music down memory lane


Perry liet me dit filmpje zien van een Australische Rapper in een trein en ik was direct verkocht.

B-boys, Fly-girls, Def Jam, Yo, Fresh, Beasty Boys, Run DMC, Public Enemy, Old School, Homies, The Hood, Gangsta, New School, NWA, EPMD, Ice T, Tupac, Human Beatbox.

Eind jaren 80, begin jaren 90 waren er eigenlijk maar 4 muziek stijlen waar je bij kon horen. POP, Grunge, House of Hip Hop/Rap. Oh ja, en R&B, maar dat hoorde een beetje bij de laatste groep. Ik ook trouwens. Een vriendin en ik luisterde naar alles wat maar enigszins in de buurt kwam van deze muziek. We kochten singeltjes, platen, namen cassette bandjes op. Ik besef dat er misschien mensen zijn die dit lezen en zich afvragen waar heeft ze het over. En we gingen naar concerten. Kochten tijdschriften en hadden posters in onze kamer hangen.

Dat was lang geleden, heeeel lang geleden. Ik volg het allemaal niet meer zo. Maar als ik zo'n filmpje zie en die muziek hoor, dan gaat mijn hart toch weer sneller kloppen. Def!!!

Argo, The rise and fall and rise of Ben Affleck

Een 2,4 is een slecht, héél slecht cijfer. Een 8 daarentegen is goed, toch? Daar kon je vroeger en nu mee thuiskomen. Niet dat ik hier mijn schoolrapporten van vroeger wil gaan bespreken, die waren over het algemeen goed (beter je best doen bij gym, Jenneke), maar waar gaat dit dan wel over?

Over Ben Affleck gaat dit. En dan niet over zijn fabulous looks, want die heeft 'ie niet in my honest opinion, maar over zijn vermogen om van Golden Boy, Oscarwinning Scriptwriter and best friend from Matt Damon naar schoothondje van J-Lo, in B-comedies acterende, Razzy genomineerde (worst actor of the Decade!) Sukkel te gaan. En vervolgens weer ijzersterk terug te komen als regisseur van "The Town" en "Argo". Voor die laatste film was hij niet genomineerd als regisseur bij de Oscars, maar de film won wel de Oscar voor de beste film. En daarmee was hij weer terug als Serieuze Hollywood Held. Kortom van Hero naar Zero en weer terug bij Hero. Kun je dan wachten of hij weer een Zero wordt? Vast wel. In Hollywood zijn alleen de palmbomen standvastig. Reputaties, huwelijken, auto's, thema's, alles kan kapot daar.

Maar goed, die 2,4 kreeg de film Gigli uit 2003, waarin hij samen met Jennifer Lopez speelde. Ooit heb ik er een stukje van gezien, maar het was te genant gewoon, zo slecht. In het echt had hij een relatie met haar, en werden ze Bennifer genoemd. Je kon aan de foto's op de roddelsites zien wie de broek aan had, en dat was niet Ben maar Jen. Heel de wereld snapte niet wat ze bij elkaar deden, en toen ze die draak van een film gingen opnemen was het definitief (op dat moment dan) gedaan met zijn reputatie. Gelukkig ging het uit en Ben trouwde met een andere Jennifer (Garner) en werd in ieder geval privé gelukkig.

Zijn carriere ging nog niet zo lekker, tot hij besloot "Gone Baby Gone" te gaan regisseren. Onverwacht kreeg de film goede kritieken, dus dat smaakte naar meer. Dat werd "The Town", een spannende thriller die zich afspeelt in een zeer misdadige wijk in Boston. Hij speelde zelf de hoofdrol, als bankrover met wroeging als hij verliefd wordt op één van zijn slachtoffers. En toen kwam "Argo", een waargebeurd verhaal over zes gijzelaars die door zich voor te doen als Canadese filmcrew ontsnappen uit het Iran waar net de Islamitische  revolutie was uitgebroken. Ja, deze spoiler krijgt u mee waarde lezer, want ondanks dat je dit weet zit je als kijker op het puntje van je stoel omdat je weet dat het écht werkelijk ieder moment mis kan gaan. Ik vond de spanning die de gijzelaars gevoeld moeten hebben goed in beeld gebracht, vooral als ze de markt opgaan en zich onder de alles wat Amerikaans is hatende Iraniërs begeven. Het is een echte aanrader deze film, wat mij betreft een terecht winnaar. En die 8 is dik verdiend.

Van mij mag Ben best weer een razzie winnen voor een echt foute romcom, als 'ie daarna maar dan weer zo'n goede film als "Argo" maakt. Want zonder dieptepunten geen hoogtepunten, nietwaar?

Voor dit stuk is dankbaar gebruik gemaakt van mijn triviale kennis, en een beetje van IMDb.com.

zondag 17 maart 2013

Een beetje van Jamie en een beetje van ons

Zaterdag zijn mijn peetoom en peettante komen eten. Het thema was Italië. Het is een gezellige middag en avond bijkletsen en eten geworden.

Voor de gerechten hebben we ons laten inspireren door Jamie Oliver en onze eigen twist eraan gegeven. Hieronder vind je de menukaart en een aantal recepten. Ze zijn gemakkelijk en snel te bereiden. Zorg er wel voor dat je voldoende olijfolie en knoflook in huis hebt.

Bij de koffie/thee had ik zelfgebakken appel en rumrozijnen cake geserveerd.

Antipasta / voorgerecht 
Bruschette  met aubergine en munt (de verse munt die over was heb ik na het eten gebruikt voor een lekker kopje muntthee)
Bruschette met tomaat en basilicum
Gebakken paddenstoelen gevuld met ricotta en Parmezaanse kaas

Primi / eerste gang
Romige tomatensoep met oregano geserveerd met een klein broodje en kruidenboter.
De soep was van Unox. De kruidenboter van Paturain. Zelf gekocht.

Secondi / hoofdgerecht
Tonijn met salsa di giovanna
Pesto pasta
Gekookte farfalle gemengd met Pesto alla Genovese van AH.
Salade
Gemengde salade met tomaat, paprika, Parmezaanse kaas en geroosterde pijnboompitten.

Dolci / dessert
Zelfgemaakte tiramisu van Toos
Het recept van de tiramisu vind je op de blog van Toos, In de weer. De titel van de post is Chào mù'ng. Maar laat je hierdoor niet in de war brengen. Het gaat echt om tiramisu.


Buon appetito!

Een beetje van Jamie en een beetje van ons... Secondi

Tonijn met salsa di giovanna
Sap van 1 citroen
Olijfolie extra vierge
Zeezout
Zwarte peper
3 teentjes knoflook in dunne plakjes gesneden
Blaadjes verse munt grof gesneden
Oregano
4 plakken tonijn van 1 cm dik

Pers de citroen uit in een kom en giet er 3 keer zoveel olijfolie bij. Voeg zout en peper toe en roer de knoflook, muntblaadjes en oregano erdoor.
Zet een grillpan of koekenpan op het vuur tot hij heet is en wrijf ondertussen de tonijn in met zout en peper. Leg de plakken vis in de pan en bak ze 1 minuut aan elke kant, tot ze mooi goudbruin zijn. Hierdoor blijft de vis vanbinnen nog een beetje roze. Vind je dat niet lekker, dan iets langer bakken. Verdeel de vis over de borden en schep de saus erover.

De saus is ook goed te gebruiken als dressing voor een salade.

Een beetje van Jamie en een beetje van ons... Antipasta

 Bruschette  met aubergine en munt (voor 4 personen)
1 bruchette in plakken gesneden, geroosterd en ingesmeerd met knoflook
2 aubergines gesneden in plakjes
8 eetlepels extra vierge olijfolie
3 eetlepels witte wijnazijn of kruidenazijn
Peterselie
Verse muntblaadjes fijngesneden
1 teentje knoflook in dunne plakjes gesneden
Zeezout
Zwarte peper

Zet een grilpan op het vuur tot hij goed heet is. Leg de plakjes aubergine er naast elkaar in. Als ze aan beide kanten mooi gebruind zijn leg ze in een kom.
Meng de olijfolie, de witte wijnazijn. peterselie, munt en knoflook in een kom en breng het mengsel op smaak met peper en zout.
Doop de geroosterde plakken aubergine in de dressing, om en om.
Leg de plakken aubergine op de bruchette. Druk het beleg er stevig op zodat de smaak van de dressing er goed in trekt.

Bruschette met tomaat en basilicum (voor 4 personen)
1 bruchette in plakken gesneden, geroosterd en ingesmeerd met knoflook
2 handenvol mooie rijpe tomaten
Basilicum
Zeezout
Zwarte peper
Olijfolie extra vierge
Witte wijnazijn of kruidenazijn

Was de tomaten, verwijder de kern en knijp de zaadjes eruit. Doe de tomaten in een kom, strooi de basilicum erover en wat zout en peper naar smaak. Hussel dit met een flinke scheut olijfolie en azijn door elkaar tot de smaak naar jouw idee in balans is. Leg het mengsel op de plakken bruchette.

Gebakken paddenstoelen gevuld met ricotta en Parmezaanse kaas (voor 4 personen)
100 gr kruimelige ricotta
Geraspte schil van 1 citroen
1 verse rode Spaanse peper zonder zaadjes en fijngehakt
Zeezout
Zwarte peper
Oregano
Handvol geraspte Parmezaanse kaas + wat extra om te strooien
4 grote paddenstoelen
Olijfolie extra vierge
Zakje rucola

Verwarm de oven voor op 220 C/gasoven stand 7.
Doe de ricotta samen met de citroenschil, Spaanse peper en een beetje peper en zout in een kom. Goed roeren met een houten lepel. Voeg vervolgens de oregano en Parmezaanse kaas erdoor.
Breek voorzichtig de steeltjes uit de paddenstoelen en hussel de paddenstoelen door een dressing van olijfolie, zout en peper. Leg ze ondersteboven op een bakplaat en vul ze met het ricotta mengsel. Strooi de overgebleven Parmezaanse kaas erover en bak de paddenstoelen in 15 minuten goudbruin in de voorverwarmde oven. Serveer ze op en bord met wat rucola.

Appel en rumrozijnen cake

Als het gaat om koken is cake bakken wel mijn grootste favoriet. Ik gebruik voor de basis altijd de kant en klare cakemix uit de winkel. Bij voorkeur van Koopmans, boerenmix of mix voor chocoladecake. Vervolgens meng of versier ik dit met andere ingrediënten.

Voor de appel en rumrozijnen cake heb je het volgende nodig:
150 gr Rozijnen
Bacardi
3 kleine appels
1 tl Kaneel
3 tl Suiker
Koopmans mix voor Boerencake
200 gr boter of margarine (ik gebruik zelf altijd vloeibare bakboter)
4 eieren

En zo maak je de cake:
Doe de rozijnen in een kommetje. Voeg de Bacardi toe totdat de rozijnen helemaal ondergedompeld zijn. Laat het even staan (hoe langer hoe beter maar minimaal 1 uur).
Schil de appels en snijd ze in partjes. Doe ze in een kom en bestrooi de partjes met de kaneel en de suiker. Roer alles door elkaar en laat het even staan.
Maak het basisbeslag voor de boerencake zoals aangegeven op de verpakking.
Is het beslag klaar voeg dan de rumrozijnen toe en mix deze nog even door het beslag. Giet de rozijnen eerst af anders wordt het beslag te nat door de rum.
Doe het beslag in de cakevorm en leg de appelpartjes bovenop het beslag.
De cake kan nu in de oven. Bak de cake zoals aangegeven op de verpakking.

vrijdag 15 maart 2013

The Master of method

Ik ben al jarenlang fan van Joaquin Phoenix. Het kleine broertje van River Phoenix. Al is hij deze status gelukkig al lang ontgroeid. Joaquin Phoenix is een method actor. En hij bezit de enge gave om echt in de huid van zijn personages te kruipen. Niet alleen op de set maar ook daarbuiten. Hij heeft soms zelfs problemen het personage los te laten. Als je zijn autobiografie I'am Stil Here mag geloven. Ik denk dat er wel een kern van waarheid in zit. Ik vind hem in ieder geval briljant in veel van zijn films. Natuurlijk niet in alle films. Maar als je Gladiator hebt gezien of Quils of Walk the line of Ladder 49, dan snap je wat ik bedoel. Zelfs in de mockumentary uit 2010 I'm Still Here. Waarin hij gevolgd wordt in zijn zogenaamde poging om rapper te worden. Nu had ik altijd wel mijn twijfels bij deze zogenaamde carrière switch. Want wie gaat er nu een carrière als rapper beginnen met het uiterlijk van ZZ Top. Maar persoonlijk vind ik de verfilming van dit proces zeer vermakelijk.

Joaquin Phoenix is al een paar keer genomineerd voor een Oscar. Helaas valt hij iedere keer net buiten te prijzen. Ook dit jaar met The Master. Perry en ik hebben de film onlangs gekeken. Heel anders dan wat ik tot nu van hem heb gezien. Het is zo'n film die blijft hangen omdat je niet helemaal weet wat je ermee doet. Dit komt niet in de laatste plaats door het open einde, de surrealistische muziek en de trage, bijna benauwde manier van filmen.

In The Master, een film van Paul Thomas Anderson, speelt Joaquin Phoenix vol emotie de opvliegende Freddie Quell; een getraumatiseerde veteraan met drankzucht en aanpassingsproblemen, die na de Tweede Wereldoorlog bij toeval opgenomen wordt in de nieuwe religieuze beweging The Cause. Het karakter van de charlatan die deze beweging leidt, met verve gespeeld door Phillip Seymour Hoffman, is gebaseerd op Scientology-oprichter L. Ron Hubbard.

De nerveuze, mompelende Freddie wekt tijdens zijn zoektocht naar acceptatie en geborgenheid in eerste instantie vooral medelijden op. Maar je kunt ook lachen om de dronken buien van Freddie, zijn onbeschamende directheid en opvliegendheid, en zijn typerende loopje, dat extra ongemakkelijk overkomt in de aseksuele, hoge jaren 50 broeken. Maar je ziet Freddie door de drank ook zichtbaar ouder worden en aftakelen voor de camera. Joaquin Phoenix speelt de rol van Freddie echt ontzettend goed en geloofwaardig. Dit komt vooral tot recht in de prachtige close-ups, waarbij de emotie in het gezicht van Phoenix bijna van het doek spat.

Je vraagt je de hele film af waar gaat dit naartoe. Je voelt dat de pogingen van Hoffman om Phoenix op het goede pad te krijgen gedoemd zijn te mislukken. Al hoop je steeds dat het toch goed komt. En soms lijkt het ook bijna te lukken. Terwijl de meester leerling relatie zich verdiept wordt het ook steeds onduidelijker wie nu eigenlijk wiens hulp nodig heeft.

Je gaat niet naar een film van Joaquin Phoenix omdat het zo'n lekker ding is. Je gaat kijken naar iemand die een meester is in zijn vak. Daar kun je eigenlijk alleen maar respect voor hebben.

Geen Oscar voor de rol van Freddie. Maar misschien was het beeldje de prestatie ook niet waard. 




OM denken

Vorig jaar heb ik een training Effectief Persoonlijk Functioneren gevolgd via Schouten & Nelissen. 3x2 dagen en 1 terugkomdag die me goed zijn bevallen. Het was een leerzame periode.
Omdat de laatste dag op 6 december plaatsvond hadden we met alle cursisten besloten briefjes te trekken. De bedoeling was een passend cadeau te kopen voor de ander en natuurlijk aangevuld met een goede onderbouwing. Het cadeau voor mij was een heel leuk boekje met de titel OMdenken.

OMdenken is de mogelijkheid om problemen te transformeren in mogelijkheden.

Het boekje staat vol met leuke voorbeelden. Maar je krijgt ook tips en uitleg over hoe OMdenken werkt en wat je kunt doen en waar je op moet letten bij OMdenken.
De theorie is makkelijker dan de praktijk. Dat is een feit. Maar niets is onmogelijk. Let maar eens op kinderen. Die doen het van nature, OMdenken. Problemen bestaan nog niet voor kinderen. De wereld is voor hen nog een grote ontdekkingsreis boordevol mogelijkheden.

Een mooi voorbeeld van OMdenken staat al meteen aan het begin van het boekje.
Als het waait bouwen sommige mensen windschermen.
...andere bouwen windmolens.

En zo simpel is het.


Kijk ook eens op www.ja-maar.nl voor nog meer leuke OMdenk dingen en ontdek de wereld van de ja-maar filosofie.

woensdag 13 maart 2013

Doe het zelf culinairiteiten

Het idee van het bakje zag ik een hele tijd geleden al bij La Place in Den Bosch. En het staat niet alleen gezellig op tafel maar het is ook nog functioneel. Het nut van zout en peper lijkt me duidelijk. Maar waarom zou je olie, balsamico en knoflook op tafel zetten? Dat zit als het goed is toch al in je gerechten verwerkt? De toepassing leerden Perry en ik kennen tijdens een van onze jaarlijks weekendje weg met zijn tweeën.

Het was deze keer tijdens een culinair arrangement in Maastricht. We zaten in the Harbour Club. Een trendy restaurant gevestigd in een van de oude kade kelders van de historische binnenhaven ‘t Bassin. De gasten aan de tafel naast ons gaven ons onbewust een praktische cursus. Krijg je stokbrood of kleine broodjes vooraf? Dan meng je naar eigen smaak de ingrediënten op een klein bordje en gebruik je dat om op je (stok)broodje te smeren of om je (stok)broodje in te soppen. Dat is weer eens wat anders dan kruidenboter of tapenade. Of juist heel lekker in combinatie met kruidenboter.

Binnenkort krijgen we eters, mijn peetoom en peettante. Het thema is Italië. Ik was van plan om het meteen uit te proberen. De servetten met olijven, zoals op de foto, worden vervangen door rode en groene servetten. Om alvast in de sfeer en de smaak van Italië te komen. Het bakje met prikkers is handig voor de olijven en het bakje met tandenstokers voor na het diner. Zo heb je alles wat je nodig hebt voor een lekkere maaltijd bij de hand.

zaterdag 9 maart 2013

Positief Denken

“En ook al is het maar zoiets als een kopje koffie krijgen van je collega, schrijf het gewoon op”. Ik kijk er van op, dat iets kleins als dit al de moeite van het vermelden waard is in een positiviteitsdagboek. Maar soms zijn er dagen dat je ook niets anders op kúnt schrijven, omdat alles tegen zit. Het is grijs buiten, de auto wil niet starten, je haar is ontploft, je broek gaat niet dicht, je knoeit melk over je favoriete trui. Maar juist dan kan dat kopje koffie een schrale troost zijn, dat er nog iemand zich bekommert om je. Zo kan het voelen, want in de praktijk wordt het heus wel weer mooi weer, kun je ook gaan fietsen, je haar in een klem doen, die fijne legging aandoen, en een schone trui.

Positiviteit, het klinkt zo blij en zweverig, maar dat is het niet. Juist dat afdwalen, piekeren en daardoor te veel  nadenken zorgt ervoor dat je je ver weg van alles voelt. Door jezelf af en toe nuchter toe te spreken en bij je positieven (!) te houden voorkom je dat je verder weg raakt van de realiteit. Tijd en aandacht nemen je zorgen vaak al weg, dus gun jezelf een moment van reflectie voor je verder piekert.

Het positiviteitsdagboek hou ik sinds kort bij op aanraden van een professional. Elke dag noteer ik kort wat er voor positieve dingen geweest zijn. Een bloemlezing: een opmerking van mij op het werk die zinvol werd genoemd, een leuke reactie op een foto die ik gemaakt heb, een nieuwe tafel die we gekocht hebben waar we het samen over eens waren, tranen met tuiten gelachen over een heel flauw filmpje, gewoon samen koffie drinken met Han, een goede aanpak van een collega waardoor je samen weer lacht om alles en ga zo maar door. Zowel privé als op het werk merk ik dat het me laat relativeren, there is a silver lining in every cloud nietwaar? Hoe slecht mijn dag ook geweest is, door kort stil te staan bij de goede dingen leer ik de leuke kanten van het leven nog meer waarderen. En, nog veel belangrijker, krijg ik inzichtelijk waar ik energie van krijg, en wat m’n drijfveren zijn. Door dat kopje koffie leer ik dat ik toch echt een gezelligheidsmens ben, wil investeren in goede relaties, en dat die fotografiecursus me echt wel  verder heeft gebracht in mijn ontwikkeling als enthousiaste hobbyfotograaf. En zo vind je dan toch je drijfveren, wat je gelukkig maakt. Mooi toch?!

vrijdag 8 maart 2013

In search for Inspiration

Op zoek naar ideeën voor de cover foto van FBLS magazine stuitte ik bij toeval op foto's van Mark Shaw. Mark Shaw was modefotograaf uit de jaren 60 en tevens fotograaf van de sterren. Audrey Hepburn, Grace Kelly, Jane Fonda, Brigitte Bardot. Hij fotografeerde ze allemaal. Daarnaast was hij praktisch huisfotograaf van de Kennedy familie. Mark Shaw is inmiddels overleden. Maar hij heeft een officiele site waar je een mooi overzicht krijgt van zijn werk. Ik was meteen verkocht. Maar als het gaat om Audrey, Grace en Jacky O ben ik niet helemaal objectief. Prachtige stijlvolle vrouwen.

Mijn man zegt altijd dat ik 50 jaar te laat geboren ben. Dat is misschien ook wel zo. Alleen was ik dan dit jaar nooit Fabulous Forty geworden.

En dat zou heel jammer zijn.

donderdag 7 maart 2013

Fabulous Fashion

Mode is bij vlagen een belangrijk onderdeel geweest van mijn leven. En mode tijdschriften hoorde daar ook bij. Er was een tijd dat ik alle modetijdschriften kocht die maar te kopen waren. Toen ik tussen mijn 16de en 19de levensjaar de MBO opleiding Mode&Kleding volgde, droomde ik er zelfs van om ooit de catwalk op te lopen. Met een eigen collectie wel te verstaan. Dromen mag. Maar ze moeten wel realistisch blijven en met mijn lengte en bouw word je nu eenmaal geen topmodel. Na het behalen van mijn diploma ben ik echter een andere weg in geslagen en (het volgen van) mode is lange tijd op de achtergrond geraakt. En in mijn zwart, grijs, donkerblauw en krijtstrepen werkelijkheid heb je ook niet zoveel aan mode. Maar je ontkomt er nooit helemaal aan. Mode is nu eenmaal wat je in winkels ziet, op TV, op straat, overal. Wie het boek "The Devil Wears Prada" heeft gelezen of de gelijknamige film heeft gezien weet dat hierover een prachtige theorie bestaan. Iedereen draagt mode. Of je nu wilt of niet. Of je nu designer kleding draagt of een truitje van de Zeeman. Het idee, de kleur, het model van het kledingstuk is ontstaan op de catwalks in de grote modesteden. (en ik schijn hier heel vrij vertaald de woorden van Anna Wintour hoofd redactrice van Voque VS te quoten).

Waar wil ik eigenlijk naartoe. Oh ja, mode en mode tijdschriften. Vorig jaar lanceerde Vogue Nederland haar eerste issue. En dan denk je in eerste instantie "weer zo'n blad erbij". Maar met de introductie van Voque Nederland blader ik sinds lange tijd weer met plezier door een mode tijdschrift. En wat schetste mijn verbazing toen ik het Maart nummer van Vogue Nederland opensloeg? Een editorial met als titel "Fabulous Fashion". Nou als dat geen devine intervention is. Vandaar dat ik het niet kon nalaten om hier toch een bericht aan te wijden.
Het gaat me natuurlijk niet alleen om die editorial. Dat is gewoon grappig. Het gaat me ook om de mode. En de mode is dit jaar heerlijk overzichtelijk en tegenstrijdig. Want alles mag. Met vooral veel kleur en veel motieven. Groen, blauw, rood, geel, roze, paars. En mijn persoonlijke favouriet zwart/wit. Grafische motieven en romantische motieven. Vrouwlijk en stoer. Mix en match is het moto.
Inspiratie genoeg voor een Fabulous outfit tijdens de Fabulous Forty party zou ik zeggen.

Kijk voor nog meer inspiratie ook eens op de site van Voque Nederland. De outfits op de foto's kun je bewonderen op de site van Gucci.

dinsdag 5 maart 2013

Playground nieuwe show Wereldband

De eerste keer dat wij de Wereldband zagen was tijdens het "Vrijwilliger van het jaar" gala in de Lievekamp in Oss. Dat moet inmiddels zo'n 7 jaar geleden zijn geweest. Zij speelden de show "Lekker Warm". En sinds die tijd zijn we verk(n)ocht. Als het even kan dan gaan we naar hun voorstellingen en de mannen stellen ons nooit teleur. Het concept is eigenlijk heel simpel. Muziek uit alle werelddelen en van alle tijden gegoten in een komisch theatraal jasje. Dat jasje is iedere keer anders. De muziek blijft prachtig. De sfeer en tijdgeest die ze neerzetten is briljant. En we verbazen ons elke keer weer over de muziekinstrumenten die ze gebruiken en wat ze gebruiken om muziek mee te maken; rubberen handschoenen, plastic bekertjes, bolletjesfolie, bedden, stuiterballen. Je kunt het zo gek niet verzinnen of ze kunnen er iets mee.

Donderdag 28 februari zijn we naar hun nieuwste voorstelling "Playground" geweest. Een verjaardagscadeau van mij aan Perry. En het was weer een lust voor het oor en oog. De zaal was niet helemaal uitverkocht. Maar dat gaf de voorstelling een extra dimensie. Met alleen Wereldband fans werd het bijna een intiem samenzijn.

Ben je nieuwsgierig geworden naar de Wereldband of wil je een voorstelling van hen bijwonen? Kijk dan eens op de officiële Wereldband site.

zondag 3 maart 2013

Lancering van onze blog

"Life starts at forty"

Dat is natuurlijk niet helemaal waar. Het leven gaat als het goed is gewoon door als je veertig bent. Maar het stopt in ieder geval niet. Sterker nog, met een beetje geluk ben je pas op de helft en heb je nog een heel leven voor je. Een heel leven om dromen te dromen en om misschien zelfs wat van die dromen uit te laten komen.

Wij, Saskia en Jenneke, worden dit jaar 40. En in plaats van dit hardnekkig te ontkennen hebben we besloten om deze mijlpaal groots te vieren. En niet zomaar. Want we hebben ook besloten al een paar van onze dromen uit te laten komen. Om te beginnen dit blog. Waar we onze creatieve geest in kunnen botvieren en dit tegelijkertijd kunnen delen met familie, vrienden en collega's. Daarnaast gaan we onze verjaardag vieren met een spetterend feest en hopelijk zijn jullie daar allemaal bij. En als klap op de vuurpijl zijn we druk bezig met ons eigen glossy magazine. 

Ben jij nieuwsgierig geworden? Volg ons dan via deze blog en geniet met ons van alle voorbereidingen. Hopelijk beleef je er net zoveel plezier aan als wij.

To be Fabulous Fortys
Saskia en Jenneke


De Kaassaus van Toos

Legendarisch bij familie en vrienden. Heerlijk bij een BBQ, maar ook heel goed te serveren tijdens een feestje. Voor op het stokbrood of op een toastje.
Het is echt zo'n recept wat is ontstaan door te proberen. Mengen, proeven, beetje van dit erbij, beetje van dat erbij. Weer proeven. Tot het perfect van smaak is. Toen ik voor deze blog mijn moeder vroeg om het recept ontstond er dan ook enige consternatie. Nee dat recept stond niet op papier. De hoeveelheden? Eh ja, ongeveer dit en ongeveer dat. Inmiddels staat het op papier en kan ik het hier presenteren. Inclusief een mooie foto. Probeer het eens uit zou ik zeggen en geniet ervan zoals wij dat al jaren doen.

Ingrediënten voor een portie
Milner gerijpt 100 gr (blok zelf raspen of zakje geraspte kaas)
Mayonaise 4 eetlepels
Frietsaus 4 eetlepels
Peper 5 draaien uit de molen
Koffiemelk 1 dessertlepel
Cognac of Sherry 1 dessertlepel
Mosterd 1 theelepel
Kerriepoeder 1 mespuntje

Bereiding
Doe de mayonaise, de frietsaus, peper, koffiemelk, drank, mosterd en kerriepoeder bij elkaar. Goed roeren. Rasp de kaas en voeg deze toe. Je kunt geraspte kaas uit een zakje gebruiken. Maar zelf geraspt is het lekkerst. Alles goed door elkaar mengen en klaar.

In plaats van mayonaise kun je ook light producten gebruiken, smaakt ook, maar is minder lekker.

Kijk voor meer lekkere recepten of andere leuke onderwerpen ook eens op de blog van Toos http://indeweer.blogspot.com

Zelfgemaakte eiersalade

Die twee woorden roepen warme herinneringen bij me op. Vroeger, lang geleden, nog in de jaren '70, begon ik mijn moeder al te helpen in de keuken. Naast het helpen bij het avondeten was het in het weekend vaak zo dat er 's avonds visite kwam, of dat er gekaart werd door mijn ouders en hun oneindige reeks kaartvrienden. Door de gedachte aan de gehaktballetjes met satésaus van mijn moeder liep het water bij die kaartvrienden nog in de mond, maar dan jaren later. En wat te denken van cake? Wie heeft er niet ooit meegeholpen met het bakken van zo'n overheerlijke goudgele cake, met zo'n lekker korstje wat je tot het laatst bewaarde als je 'm op at. Ik vond het allemaal even leuk, hielp graag en deed zo een hobby voor het leven op. Koken en bakken vind ik nog steeds leuk, of het nou de dagelijkse maaltijd voor twee is of voor 100 hongerige scoutings en hun leiding. En één van de grootste successen is altijd mijn eiersalade geweest.
Maar goed. Het recept daarvoor. Van mijn moeder leerde ik dat ingrediënten álles zijn. Scharreleieren waren vroeger gewoon eieren van de boer, in Oss nooit ver weg, en lightmayonaise bestond nog niet, dus dat zat wel goed. Je kon hoogstens de fout ingaan door frietsaus te gebruiken, en vooral die van het huismerk van de Albert Heijn. Nee, lekkere volvette mayonaise, het liefst die zaanse uit een tube. Wat zout en peper, nooit weglaten, versterkt de smaak alleen maar. De basis heb je, maar dan? In de loop van de jaren is er vanalles in - en weer uit gegaan, bieslook, kerrie, een dopje whiskey (slecht idee), paprikapoeder, een uitje en ga zo maar door. Het geheime ingrediënt is er niet, maar wat wel belangrijk is dat je de eieren prakt met een vork.              Niet snijden of met zo'n eiersnijder aan de gang gaan, nee Gij Zult Prakken.
De laatste jaren maak ik de eiersalade als volgt:
Ingrediënten:
- 4 eieren
- 1 kleine ui
- vette mayonaise, het liefst zaanse
- zout en peper naar smaak
- bieslook uit een potje
- beetje kerrie- en paprikapoeder

keukengerei: schaal met deksel, mesje, vork, snijplank

Kook de eieren hard en laat ze na het koken even afkoelen.
Snij ondertussen het uitje zeer fijn.
Prak de eieren in een schaal en doe het fijngesneden uitje erbij, en voeg zó veel mayonaise toe dat al het ei gebonden is maar nog wel door te roeren is.
voeg het zout en peper toe, en alle overige ingrediënten naar smaak.
Zet het geheel met de deksel erop in de koelkast en laat twee uur rusten, zodat alle smaken zich kunnen mengen.

Doe de eiersalade voor gebruik in een leuk schaaltje en presenteer het geheel met een glimlach aan je gasten:-)