zaterdag 9 maart 2013

Positief Denken

“En ook al is het maar zoiets als een kopje koffie krijgen van je collega, schrijf het gewoon op”. Ik kijk er van op, dat iets kleins als dit al de moeite van het vermelden waard is in een positiviteitsdagboek. Maar soms zijn er dagen dat je ook niets anders op kúnt schrijven, omdat alles tegen zit. Het is grijs buiten, de auto wil niet starten, je haar is ontploft, je broek gaat niet dicht, je knoeit melk over je favoriete trui. Maar juist dan kan dat kopje koffie een schrale troost zijn, dat er nog iemand zich bekommert om je. Zo kan het voelen, want in de praktijk wordt het heus wel weer mooi weer, kun je ook gaan fietsen, je haar in een klem doen, die fijne legging aandoen, en een schone trui.

Positiviteit, het klinkt zo blij en zweverig, maar dat is het niet. Juist dat afdwalen, piekeren en daardoor te veel  nadenken zorgt ervoor dat je je ver weg van alles voelt. Door jezelf af en toe nuchter toe te spreken en bij je positieven (!) te houden voorkom je dat je verder weg raakt van de realiteit. Tijd en aandacht nemen je zorgen vaak al weg, dus gun jezelf een moment van reflectie voor je verder piekert.

Het positiviteitsdagboek hou ik sinds kort bij op aanraden van een professional. Elke dag noteer ik kort wat er voor positieve dingen geweest zijn. Een bloemlezing: een opmerking van mij op het werk die zinvol werd genoemd, een leuke reactie op een foto die ik gemaakt heb, een nieuwe tafel die we gekocht hebben waar we het samen over eens waren, tranen met tuiten gelachen over een heel flauw filmpje, gewoon samen koffie drinken met Han, een goede aanpak van een collega waardoor je samen weer lacht om alles en ga zo maar door. Zowel privé als op het werk merk ik dat het me laat relativeren, there is a silver lining in every cloud nietwaar? Hoe slecht mijn dag ook geweest is, door kort stil te staan bij de goede dingen leer ik de leuke kanten van het leven nog meer waarderen. En, nog veel belangrijker, krijg ik inzichtelijk waar ik energie van krijg, en wat m’n drijfveren zijn. Door dat kopje koffie leer ik dat ik toch echt een gezelligheidsmens ben, wil investeren in goede relaties, en dat die fotografiecursus me echt wel  verder heeft gebracht in mijn ontwikkeling als enthousiaste hobbyfotograaf. En zo vind je dan toch je drijfveren, wat je gelukkig maakt. Mooi toch?!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bedankt voor je reactie.