woensdag 24 april 2013

Delicious Art

Toen we nog geen kinderen hadden gingen Perry en ik ieder jaar een grote Europese stad bezoeken. Daar verbleven we dan anderhalf a twee weken om cultuur te snuiven. Zo'n stedentrip moet je niet licht opvatten. Met een Capitool reisgids, onze bijbel, in de hand struinden we iedere dag door de betreffende stad. Gedeeltelijk te voet en gedeeltelijk gebruik makend van het altijd perfect werkende openbaar vervoer. Na een paar dagen wisten we vaak blind de juiste metro te vinden naar
waar we ook naartoe wilden. We gunden onszelf geen rust en na twee weken waren we vaak toe aan vakantie. Maar het was altijd meer dan de moeite waard. Na die twee weken was het echter nog niet over. Thuis moest namelijk het fotoboek nog gemaakt worden. Eerst foto's laten ontwikkelen. Altijd weer spannend. Zouden ze gelukt zijn. Want ja, ik heb het hier over de tijd van de analoge fotografie. De tijd dat je nog een half uur bezig was met de perfecte foto maken want je
had maar een kans. De tijd dat je nog kieskeurig was. Wat fotograferen we wel en wat fotograferen we niet. Voor de zekerheid kochten we bij iedere bezichtiging ook een ansichtkaart. Je weet immers maar nooit. Maar als de foto's er dan waren dan kon ik aan de slag. Ware kunstwerken maakte ik ervan. Al zeg ik het zelf. Met niet alleen foto's maar ook complete reisverslagen, bonnetjes, suikerzakjes, toegangskaarten, servetten. Je kon het zo gek niet bedenken maar ik had het bewaard en plakte het erin. Ik had dan ook altijd twee albums nodig om alles te verwerken. Maar het zijn mooie
herinneringen geworden.

Onze eerste stedentrip was in 2001 en bracht ons naar Barcelona. De stad van Gaudi, Picasso, van Barca, van Miro. De stad van de peseta. Want die had je toen nog nodig om te kunnen betalen.
Al bijna aan het einde van deze vakantie kwamen we, onderweg van de ene na de andere attractie, terecht bij een klein pleintje. Aan dat pleintje was een kunst galerie. We besloten voor de gein naar binnen te gaan. De entree was gratis en ze hadden juist een nieuwe expositie van jonge nationale en internationale kunstenaar. De galerie heet Villa del Arte. Dat weet ik nog want ik heb zojuist het foldertje gevonden in ons vakantieboek. Ik ben benieuwd of het nog bestaat. Deze zomer zijn we in de buurt van Barcelona. We zijn vast van plan om de stad een paar keer te bezoeken. Misschien komen we het nog tegen. Maar in ieder geval. We zijn dus die galerij in gegaan. En de werken van een specifieke kunstenaar, of zoals nu blijkt twee kunstenaars, is me altijd bijgebleven. Foto's van eten. Nu is dat niet zo speciaal. Maar het eten werd beklommen, befietst en bevaren door kleine poppetjes. Dat vond ik een grappig concept. En wat me ook altijd is bijgebleven zijn de heldere, frisse, fruitige kleuren van de foto's. Ik weet nog dat ik op het punt heb gestaan om er een paar te kopen. Maar ik durfde niet. Vandaag, misschien vanwege het zonnige weer, moest ik weer aan die tentoonstelling en die foto's denken. En lang leven het internet. Want ik heb ze gevonden en weet nu ook wie de kunstenaars zijn. Akido Ida en Pierre Javelle. Op hun site minimiam kun je nog veel meer werken vinden.

En zeg nu zelf. Voor iemand die van fietsen houd en van lekker eten is dit toch de lekkerste match.

1 opmerking:

  1. Heb afbeeldingen bekeken van Akido en Pierre, wat leuk..
    Jaha, " echte " fotoalbums blijf ik toch mooier vinden, ondanks het formaat.

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor je reactie.