woensdag 8 mei 2013

Brief aan Madonna

Lieve Madge,

Al ben ik niet de grootste fan die er in Oss rondloopt van jou, daarvoor moet je toch echt naar Berghem, toch neem ik even de moeite om van vrouw tot vrouw iets tegen je te zeggen. Je muziek en wat je daaromheen deed hebben altijd mijn interesse gehad. Als 11-jarige vond ik Lucky Star en Into the Groove leuk, en gniffelde ik met m'n zus over Like a Virgin. Later tijdens de Grungetijd was ik een jaar of 18 en jij een zelfbewuste vrouw van begin 30 die doodleuk een boek maakte waar je zelf naakt en gewaagd in stond, ter promotie van je muziek waarin je zelf als powervrouw naar voren kwam. Een voorbeeld dus, alhoewel ik meer van Rock 'n Roll hield en gruwelijk onzeker was in die tijd. In het begin van de jaren 90 deed je het effe wat minder in mijn ogen, maar je werd moeder en maakte een prachtig album ter ere van je dochter, Ray of Light. Je werd ouder en wat volwassener leek het. Sinds dit millennium startte ben je mijns inziens de weg een beetje kwijtgeraakt. Je bent tenslotte een Amerikaanse selfmade woman en géén Engelse Landlady, zoals je ons wilde doen geloven toen je nog met Guy Ritchie getrouwd was.
De afgelopen jaren kwam je in het nieuws met een draak van een film, een aantal modeflops en flauwe uitspraken over Lady Gaga. En ja, misschien zal zij nooit de carrière die jij hebt krijgen maar als kind van deze tijd is ze nu de superster die jij in de jaren 80 was.

Ondertussen ben je bijna 55, je hebt een lijf om u tegen te zeggen, maar aan je gladde gezicht dat totaal niet klopt bij je oude geaderde handen is toch echt te zien dat je die leeftijd hebt bereikt. Gracefully growing old is niet jouw ding zo lijkt het. Misschien heb je Tina Turner in gedachten, ze is inderdaad op haar zoveelenzeventigste mooi oud, maar Dat Ben Jij Niet. Doe er eens wat aan. Je kunt met jouw capaciteiten hèt voorbeeld van 50 is het nieuwe 40 zijn, mij bekruipt echter het gevoel dat jij denkt dat 50 het nieuwe 20 is.

Waarom lieve Madge schrijf ik je deze brief nu juist? Waarom roep ik de toorn van je fans over me af? Waarom maak ik me hier druk over? Geen retorische maar voor mij goed te beantwoorden vragen. Je deed me namelijk schrikken deze week. Ik zag een foto van het Met ball in New York, waar je te gast was. Naast alle goed geklede gasten, waaronder onze eigen Dazzling Doutzen, was jij er ook, in een outfit die bij Cher uit de kledingkast kon komen, maar dan die uit de jaren 80. En ja, het thema was Punk, maar dan wel van Chaos tot Couture. En ja, je hoeft niet braaf te zijn, je mag nog best een statement maken. Je mag ook jezelf steeds opnieuw uitvinden, mag allemaal, maar enige klasse mag wel.

Kijk nog eens naar de foto, en wees eens eerlijk tegen jezelf. Dit kàn gewoon toch niet.

Groeten, Jenneke


2 opmerkingen:

  1. Lieve Madge,

    Ja hier spreekt je grootste fan vanuit Berghem. Helaas moet ik bekennen dat ik het met de schrijfster van deze brief eens ben. En ik schaar mezelf toch onder je meest trouwe en openminded fans. Maar tsja, een keer houdt het op. Toch jammer.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oei .........mááááár, jullie zijn het samen eens. Gelukkig, dan gaat het feest nog door.

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor je reactie.