woensdag 18 september 2013

Fiets Frustratie


Nu houd ik van de wielersport en ik fiets graag. Op de weg, in de bossen, naar het station, een rondje met de kinderen. Het maakt niet uit. Ik pak liever de fiets dan de auto. En ook als het om fietsen gaat wil ik graag progressie zien. Vanaf het allereerste begin dat ik met mijn vader de weg op ging heb ik onze gemiddelde vergeleken met de gemiddelde snelheden van de mannen in de Tour. Wat natuurlijk idioot is gegeven het feit dat wij beiden geen jonge mannen zijn (en ik nog het minst van ons tweeën), dit maximaal 1x in de week doen, niet over het materiaal beschikken waarover de profs beschikken en niet beschikken over een medisch team dat onze resultaten met wat kunstmatige ingrepen kan verbeteren (als je begrijpt wat ik bedoel). Maar goed, je moet je eigen uitdagingen creëren. Uiteindelijk ben ik gewoon blij als we een bepaald gemiddelde kunnen behouden en dit lopende het seizoen ook nog wat kunnen opbouwen. Een mens moet ook realistisch blijven. 

In sportief opzicht ben ik redelijk competitief. Ga ik een rondje hardlopen in Londen of New York (met de XBox Kinect Your Shape Fitness Evolved) dan kan ik het niet uitstaan wanneer ik langzamer loop dan mezelf. Dus gaat er een tandje bij. Dan maar pijn in de benen. Maar ik laat me niet voorbij lopen. Ook niet door mij. Kom nou. En een score van 96 % bij Cardio Boxen als ik weet dat ik ook 97 of 98 % kan halen is ook not done. Dan heb ik echt een slechte sportavond. Dat even ter illustratie.

Waar ik moeilijk tegen kan is tegen mensen die plakken. Je weet wel. Je rijdt op je fietsje op een grijze dag naar je werk. Je hebt de wind vol op kop en stampt die trappers rond dat het een lieve lust is. Een beetje met het hoofd gebogen vanwege die harde wind zie je vanuit je ooghoeken iemand naderen. Maar vervolgens gebeurt en niets. Voorzichtig draai je iets naar links of rechts en dan zie je die persoon achter je rijden. Op gepaste afstand weliswaar. Maar hij blijft wel achter je rijden. Dat is irritant hè. Dan denk ik wel eens 'rijd me voorbij of neem de kop effe over'. Want zo hoort dat. Ik heb dan altijd de neiging om er nog een tandje bij te doen en bij zulke mensen weg te rijden.

Maar nu werd ik de laatste tijd te pas en te onpas voorbij gereden door mensen op de fiets. Oudere mensen, hele oude mensen, dikke mensen, hele dikke mensen, moeders met kinderen voor en achterop of een combinatie van dit alles. Je kon het zo gek niet bedenken of het haalde me in. En tegen wind in en heuveltje op. Dat ook nog. In het begin dacht ik nog 'ZO'.... Eh ja, meer dacht ik eigenlijk niet. Maar na een tijdje begon ik een patroon te zien. In die fietsen dan. En begon het me ook te irriteren. Want die fietsen die mij heuveltje op tegen wind in voorbij zoefden, hadden allemaal een gigantische constructie aan dat achterwiel hangen. Ha, het waren allemaal van die Sparta Met types. Of zoals dat tegenwoordig heet, een E-bike. Ja, zo kan ik het ook. Een fiets met een motortje.
En geloof me, ik vind het een fantastische uitvinding hoor. Voor als je al heel oud bent en het loopt allemaal niet meer zo soepel. Of als je medische problemen hebt en je wilt toch bewegen. Maar alsjeblieft, als je nog gezond bent en het gaat allemaal nog vlot. Wat moet je met zo'n ding. Om een fietsbrug op te rijden of een dijk of om je te helpen als het eens een keertje wat harder waait dan anders. Ga toch een eind fietsen op een gewone fiets. En volgens mij als je wat teveel kilo's hebt kun je veel beter een gewone fiets pakken. Dat zet tenminste nog zoden aan de dijk. Nee, ik had echt wel van vooruitgang. maar de E-bike, daar ben ik absoluut niet van gecharmeerd. Vooral niet als ze me voorbij rijden. Dat doet pijn. Bij een fietsliefhebber als ik doet dat pijn.

Dus, alsjeblieft, de volgende keer als je me ziet fietsen op mijn blauwe metallic Giant Jubilee City Bike tussen Berghem en Oss of andersom. En je zit op je Sparta Metje. Houd een beetje rekening met mijn gevoelens en blijf lekker achter me rijden. Dat zou ik nu echt heel erg waarderen.




1 opmerking:

Bedankt voor je reactie.