dinsdag 25 februari 2014

FFC update; opdracht 4 Hunt for that happy feeling

De eerste 2 maanden van mijn FFC zitten er bijna op. En zoals beloofd hierbij weer een update. Om te beginnen gaat het nog steeds goed. Ik heb nog geen afkick verschijnselen, zullen we maar zeggen. Terwijl ik toch gewoon cold turkey ben gegaan. Wat ik wel merk aan mezelf is dat, als ik in modebladen kijk of langs winkels loop, mijn eerste reactie niet is 'oh shit ik mag niets kopen' maar dat ik in gedachten mijn garderobe langsloop en denk 'kan ik daar iets mee'. Denken in oplossingen en niet in problemen. Zo langzaamaan verschijnen overal in winkels en tijdschriften de lente/zomer collecties. En ik ben zo blij dat zwart/wit de kleuren voor dit jaar gaan worden. Maar ook met pastels, blauw en grafische prints. Vooralsnog voorzie ik dan ook nog niet echt problemen.

Buddy
De vorige keer was ik op zoek naar een buddy. Ik had een paar mensen die ik wilde vragen maar ik heb in mijn bericht ook gezegd dat spontane aanmeldingen natuurlijk altijd welkom zijn. En ja hoor. Zowaar was er iemand die zich spontaan aanbood om Buddy te zijn, manlief Perry. Nu had ik de makkelijke weg kunnen kiezen door voor een van mijn goede vriendinnen of mijn moeder te gaan. Maar ik heb besloten ook deze uitdaging aan te gaan. Want dat gaat het op zijn minst worden aangezien Perry de eerste was die riep 'een jaar lang geen kleding kopen. dat kun jij niet.' Wat het dan meteen ook voor Perry een uitdaging maakt om een echte Buddy te zijn.
Nou hij kan zich gaan uitleven want ik heb inmiddels opdracht 4 ontvangen. Maar daarover later meer.

Probleempjes
In de laatste update heb ik ook verteld dat ik tegen mijn eerste probleempje of uitdaging was aangelopen. Ik had 2 panty's kapot getrokken. Inmiddels heb ik een panty geruild tegen een panty met mijn moeder. Die mijn panty echter niet nodig. Daarna hebben we geprobeerd de panty symbolisch te ruilen tegen riemen. Maar achteraf gezien kon ze de riemen ook niet gebruiken. Dus daar moet ik nog wat op vinden.
Zo ook voor de volgende uitdaging; er zit namelijk een schuur in mijn favoriete spijkerbroek. Ongelooflijk maar waar en ik heb geen idee hoe ik eraan kom maar hij zit er wel. Dat wordt dus oplappen. Ik zit eraan te denken om er iets op te maken wat juist heel erg opvalt. Iemand nog ideeën? Misschien mijn Buddy? De volgende keer zullen jullie het zien.

Opdracht 4
Stoppen met shoppen betekent ook; niet meer dat fijne gevoel van iets nieuws scoren. Ik kan die behoefte nog redelijk bevredigen door het kopen van kleding voor de kids of door het kopen van boeken of tijdschriften. Maar dat is toch niet helemaal hetzelfde. De vierde opdracht gaat hierover. Hunt for that happy feeling door op zoek te gaan naar nieuwe combinaties en vervolgens in je eigen kledingkast te shoppen om deze combinaties te maken. Schrijf ook de complimenten op die je krijgt als je deze nieuwe combinaties draagt.

Nu wordt deze opdracht gezien het nogal basic karakter van mijn herfst/winter garderobe op zich al een hele uitdaging. Persoonlijk zie ik meer mogelijkheden bij mijn lente/zomer kleding. Maar je weet maar nooit. En wie weet komt mijn Buddy nog met verrassende ideeën. We gaan er in ieder geval mee aan de slag. Dus blijf deze blog in de gaten houden voor het resultaat.




maandag 24 februari 2014

De week in Instagram; week 8

De tweede week van de Olympische winterspelen. Het ging maar door met de medaille regen. En niet alleen in Sotsji.

Maandag; het was weer eens tijd voor een nieuwe selfie. Zulke dingen moet je gewoon bijhouden.

Dinsdag; drie podiumplaatsen voor de oranje mannen bij de 10 km. Heel verrassend geen goud voor Sven Kramer.

Woensdag; zilver voor Irene Wust. En ze was er heel blij mee. De kinderen hadden dinsdag bij opa en oma hun eigen medailles gewonnen waar ze woensdag trots mee op de foto mochten. Een nieuw record goed luisteren. Helaas staan, net zoals in topsport, nieuwe records niet zo heel lang.

De kinderen waren vanwege een studiedag op school de hele dag vrij. Perry had ook een vrije dag opgenomen zodat we met zijn allen een dagje weg konden. Naar de Expo Living Dinosaurs in Post Rotterdam. Met 17 levensgrote bewegende dino's. Dat bewegen vond Brun in eerste instantie niet zo'n goed idee. Hij heeft 17 angsten moeten overwinnen voordat hij in de buurt durfde te komen. Tegelijkertijd was hij wel super enthousiast.

Donderdag; Bo heeft inmiddels ook Instagram ontdekt. Wij mogen foto's van haar maken die ze dan zelf van een kleurtje (lees filter) en tekst voorziet; Bo in De Djokinpak.
Natuurlijk wilde Brun ook graag op de foto. Onze wilde tijger.

Zaterdag; goud op de ploegenachtervolging. Zowel bij de mannen als de vrouwen. Toch een kleine smet op deze Oranje spelen. Bij de mannen stond de vierde man niet op het podium.
Perry had 's avonds samen met de kinderen een knikkerbaan gebouwd met het dressoir als extra dimensie. Blend in Toys.

Zondag; weer een Instagram foto van Bo; BO IN DE. UR. PRINSES. SU. KLEREU.
's Middags op de step naar opa en oma van Herpen. Een hele onderneming waar ze enthousiast aan begonnen. Halverwege was het al wat minder en bij de bioscoop in Oss was het voor Brun helemaal over. Bo heeft de missie, samen met papa, wel helemaal volbracht. Een prestatie om trots op te zijn.
























donderdag 20 februari 2014

Jussi Adler-Olsen 'serie Q'


Het Marco effect, Jussi Adler-Olsen


Dossier 64


Serie Q / Noodkreet in de fles





Ik hou van lezen. En ondanks dat ik een voorkeur heb voor bepaalde genres en schrijvers ben ik ook altijd in voor iets anders. Toen een collega mij een paar maanden geleden wees op 'Serie Q' van de Deense schrijver Jussi Adler-Olsen was ik dan ook direct nieuwsgierig. Diezelfde dag had ik via een andere collega de gehele collectie op mijn iPad staan. Inmiddels heb ik alle vijf de delen gelezen en ben ik verkocht. Het is zeker geen literatuur en de boeken lezen dan ook heerlijk weg. Geen ingewikkelde conversaties, geen moeilijke woorden op zinsconstructies. Gewoon lekker Jip en Janneke.

Serie Q bestaat uit 5 misdaadromans. De hoofdrolspelers zijn Brigadier Carl Mørk en zijn assistenten Assad en Rose. Zij vormen samen de afdeling onopgeloste zaken. Ieder boek gaat over een misdaad die in het verleden is gepleegd maar nooit is opgelost. Als rode draad loopt door alle 5 de boeken de soms moeizame en ingewikkelde relatie tussen de 3 hoofdrolspelers en hun persoonlijke besognes op hun en privé.

Carl is gescheiden maar komt niet echt los van zijn ex-vrouw. Is neergeschoten tijdens zijn laatste onderzoek waarbij 1 collega om het leven is gekomen en 1 collega geheel verlamd is geraakt. Hij probeert zijn leven weer op de rails te krijgen maar zijn gesloten, koppige, recht door zee karakter maakt dat voor hemzelf en de mensen om hem heen niet gemakkelijk.

Assad is de mysterieuze schoonmaker van de afdeling onopgeloste zaken. Er zit meer achter hem dan je zou denken. En hij wordt een onmisbare kracht in alle boeken en bij het oplossen van onoplosbare zaken. Zijn vaak aparte kijk op de dingen en onorthodoxe manier van werken brengen hen vaak stappen verder in het proces maar ook net zo hard weer stappen terug.

En dan is er nog Rose, de enige vrouw van het gezelschap. Ze weet zich prima staande te houden tussen de twee persoonlijkheden Carl en Assad. Een gothic vrouw met een gespleten persoonlijkheid die van aanpakken weet. Als ze er zin in heeft dan. 

Wat ze allemaal gemeen hebben is dat ze zeer fanatiek en betrokken zijn. En er alles aan te doen om de zaken die ze voor zich krijgen op te lossen.

Wat ik mooi vind aan de boeken is de afwisseling tussen het werken aan en oplossen van de misdaden en de persoonlijke beslommeringen die ze allemaal hebben. Van het dealen met een traumatisch verleden, onuitstaanbare huisgenoten, vervelende ex-vrouwen, irritante collega's tot een simpele verkoudheid die een hele afdeling velt. 

Daarnaast vind ik dat de constructie van de verhalen goed in elkaar zit. De misdaden zijn gepleegd in een ver verleden. Maar de gevolgen ervan werken nog altijd door in het heden. Omdat betrokkenen nog leven, misdaden zich herhalen of zelfs slachtoffers nog in leven zijn. Jussi Adler-Olsen werkt in alle boeken van het verleden langzaam naar het spannende plot in het heden. Waarbij hij verleden en heden met elkaar afwisselt. 
Soms vraag je je af waar het naartoe gaat. Omdat levens van personages die niets met elkaar te maken lijken te hebben plotseling intens verweven met elkaar zijn. En Carl en zijn team beschikken ook over een flinke portie geluk of scherpzinnigheid. Het is maar net hoe je het bekijkt. 

Alle zaken die ze oppakken hebben ergens een onverwachte wending en worden opgelost. Met als een groot moraal 'misdaad loont uiteindelijk echt niet'. En dat vind ik een heel geruststellende gedachte.

FBLS Logo; 4 EveryBody

Een tijd geleden vroeg een goede vriendin of Perry en ik voor haar een logo wilden ontwerpen voor haar eigen bedrijfje. Natuurlijk zijn we aan de slag gegaan. Perry en ik doen dit wel vaker. Als team hebben we een duidelijke rolverdeling. Ik ga aan de slag met het idee. We perfectioneren het samen. En Perry zorgt voor de uiteindelijke uitwerking. Uiteraard alles in overleg met de opdrachtgever.

In dit geval was de opdrachtgever Els Boesewinkel. Sinds een aantal maanden is ze de markt op gegaan als personal trainer. En bij een eigen bedrijfje hoort natuurlijk een eigen logo.

De opdracht
De opdracht was vrij simpel. Ze wilde een logo en een korte slogan. De naam van haar bedrijf is Eb-sports.
Eb staat voor haar naam Els Boesewinkel en voor Everybody of Every body. Ze is personal trainer maar geeft ook groepslessen RPM, Spinning en Xco. Sporten en gezond bezig zijn dus, voor iedereen.

Verder mochten we ons helemaal uitleven is vorm en kleur.
 De filosofie
Els is een echte sportfanaat, down to earth, hip, fanatiek en enthousiast. Haar persoonlijkheid en natuurlijk het sportaspect moest voor mijn gevoel dan ook terugkomen in het ontwerp.

Omdat Els niet is van de tierlantijnen heb ik het ontwerp zo strak en stilistisch mogelijk gehouden. Krachtige lijnen die een duidelijk beeld moeten neerzetten.
Het logo moest zowel in zwart/wit als met een kleuraccent duidelijk en mooi overkomen. Het kleurgebruik heb ik daarom beperkt tot 1 kleur. Mijn keuze was rood en daar was Els het gelukkig helemaal mee eens.
De slogan is misschien heel voor de hand liggend. Maar daardoor wel duidelijk en passend bij de filosofie van haar bedrijfje. Ze is er voor iedereen, het is voor iedereen en iedereen kan het. Tevens komen op deze manier ook de letters van Eb-sports terug in de slogan.
Tot slot we hebben ook nog haar naam (Els) heel subtiel in het logo verwerkt. Maar dat is voor de vakfreaks en de heel oplettende mensen onder ons.

Het ontwerp
En dit is dan het uiteindelijke ontwerp geworden.
Ik ben heel benieuwd wat jullie ervan vinden.

En ben je geïnteresseerd  in wat Els doet en kan ze jou misschien helpen met het bereiken van je doelen. Via dit mail-adres kun je haar bereiken info@EB-Sports.nl.







dinsdag 18 februari 2014

Gravity

GravityFilmPosterWat zeg je over een film die gaat over stilte, eenzaamheid en isolement. Het liefst niet te veel. Gravity, geschreven en geregisseerd door Alfonso Cuaron, is zo'n film die je gewoon moet gaan bekijken. Toch ga ik een poging wagen.

Het verhaal is heel simpel. Het gaat over twee astronauten. Matt Kowalsky gespeeld door George Clooney en Dr. Ryan Stone gespeeld door Sandra Bullock. Door een ongelukkig toeval wordt hun Space Shuttle verwoest en zijn ze op elkaar aangewezen. Het is hun bedoeling om met behulp van Matt Kowalsky's jet pack naar het dichts bij zijnde Chinese ruimtestation te gaan en vanuit daar met behulp van een nood shuttle naar de aarde terug te keren. Het wordt echter al snel duidelijk dat ze het samen niet gaan redden. De ervaren en oudere Kowalsky offert zich uiteindelijk op zodat Ryan Stone alleen verder kan.

Dit gebeurt ongeveer in de eerste 20 minuten van de ruim anderhalf uur durende film. Daarna is het alleen Sandra Bullock en de camera. Dit zou heel saai kunnen worden. Maar toch verveelt Gravity geen moment. Het gevecht van Sandra Bullock met zichzelf, haar eenzaamheid (geen Kowalsky, geen contact meer met Houston) en het vacuüm waarin ze is beland wisselen zich prachtig af met haar gevecht om te overleven en om terug te keren naar huis.

Het gevecht met zichzelf krijgt nog een extra dimensie vanwege het feit dat ze haar 4 jarig dochtertje een aantal jaren eerder is verloren. Je voelt gewoon dat ze eigenlijk niet meer wil. Ze heeft in haar leven op aarde gekozen voor eenzaamheid en isolement. Maar het is uiteindelijk de eenzaamheid in de ruimte die haar doen besluiten te blijven leven en te overleven.

Gravity is een prachtige ingetogen film. Het wordt op geen enkel moment over dramatisch. Maar wat we wel zien is echte wezenlijke emoties. Een verademing tussen al het geweld van de hedendaagse films met hun overdadige special effects, uitbundige decors en spectaculaire actiescènes. Wat de film extra bijzonder maakt is het feit dat er maar twee acteurs in spelen. En uiteindelijk dus nog maar 1. En dat het zich maar op een locatie afspeelt, de ruimte.

De film is, zoals veel films tegenwoordig, gefilmd als 3D film. Maar ook in 2D blijft Gravity een lust voor het oog.

Conclusie; Gravity, one small step for man and one giant leap for cinematic kind. 
Kijken dus.




maandag 17 februari 2014

De week in Instagram; week 7


De week van de hegemonie van het Nederlandse schaatsen. De week van het dolgelukkige Brons, van het emotionele Goud en van het zure Zilver. Van 3 duizendste seconde. Van een podium vol oranje. Gebeurde er nog meer deze week. Natuurlijk wel. Maar het draaide toch vooral om sport. Een oranje week met een vleugje liefde en creativiteit. In willekeurige volgorde.





















dinsdag 11 februari 2014

The Great Gatsby 2013


The Great Gatsby filmposter


The Great Gatsby poster

Er zijn van die regisseurs die je herkent aan hun films. Quinten Tarantino bijvoorbeeld of Guy Richie (je weet wel, die ex van Madonna). Baz Luhrmann is ook zo'n regisseur met een typische stijl van filmen en een verhaal vertellen.

The Great Gatsby is een Amerikaanse stereoscopische film uit 2013 onder regie van Baz Luhrmann. Het is een verfilming van de gelijknamige roman van F. Scott Fitzgerald uit 1925, met Leonardo DiCaprio, Tobey Maguire, Carey Mulligan en Joel Edgerton in de hoofdrollen.
De film vertelt het verhaal van een Nick Carraway, die ten tijde van de Roaring Twenties in New York City op zoek gaat naar de American Dream en zodoende verzeild raakt in het leven van de feestende miljonair Jay Gatsby en zijn nicht Daisy Buchanan. 

Baz Luhrmann lijkt een voorkeur te hebben voor het verfilmen van onmogelijke liefdes, de tegenstellingen tussen rijk en arm en dramatische eindes. Zijn films spelen zich vaak af in het verleden (The Great Gatsby en Moulin Rouge). Waar hij op een mooie manier het tijdsbeeld weet neer te zetten door zijn kleurgebruik, decors en kleding. 
Wat hem zo herkenbaar maakt is de muziekkeuze en de manier van filmen. Voor de soundtrack van de film The Great Gatsby zorgden onder andere Beyoncé, Lana Del Rey, Andre 3000, Jay-Z, The xx, Jack White en Nero. Een van de nummers heet Back To Black en is een cover van de hit van Amy Winehouse. Moderne muziek die hij in sommige scenes naadloos laat overlopen in de muziek uit die tijd.
Luhrmann wisselt langzame broeierige scenes af met korte snelle beelden, stop motion en slow motion. Hij weet als geen ander de tegenstellingen tussen arm en rijk en goed en slecht weer te geven in zijn, soms clichématige, kleurgebruik. Met het gewenste effect. 

De meningen over de film waren bij uitkomst heel verdeeld. In Amerika werd de film matig ontvangen. Nederland was wat positiever.  
Ik zou zeggen huren, kopen of downloaden. Want wie bereid is zich aan The Great Gatsby over te geven wacht een overdonderende orgie van film en muziek. En tsja, Leonardo Di Caprio blijft gewoon boeien. 


De week in Instagram; week 6

Het was zo'n week waarin de familie van Herpen de economie weer eens een flinke boost heeft gegeven. En natuurlijk de week van de start van de Olympische Winterspelen. En wat een start.

Dinsdag: de kinderen gingen vandaag met groep 1 en 2 naar poppentheater Marag in Oss. Mama mocht rijden en moest een uurtje overbruggen. Dus wat doe je dan. De stad in op zoek naar iets om te kopen. Alles behalve kleding voor mezelf. En dat is gelukt. Tijdschriften voor mama, een grappig nieuw voorleesboek voor de kinderen 'de Gruffalo' en kleding voor de kinderen. O.a. deze jumpsuits. En wat doe je in een jumpsuit. Inderdaad, jumpen.

Donderdag: Bo is nooit te beroerd om te poseren. En wat past er beter bij poseren dan deze Twiggy look.

Vrijdag: eindelijk was ie er dan. Onze nieuwe auto. Brun heeft al maanden de hele wereld geïnformeerd dat we een nieuwe auto krijgen. Een Skoda Obtavia, zoals mijn mannetje het zo prachtig uitspreekt. En sinds vrijdag kan hij zijn geluk niet op.
Voor papa was het vrijdag een dubbel mooi dag. Ook zijn nieuwe spel Fabel was binnen. Wat zal ik vanaf nu heeeeel veeeeel extra tijd over hebben om te bloggen.

Zaterdag; de Olympische spelen zijn begonnen en wat doen de Nederlanders het goed bij het onderdeel schaatsen. Natuurlijk kijken we met het hele gezin als de mannen goud, zilver en brons winnen.
's Avonds uit eten in Rosmalen bij Stoop & Zo om het te vieren.

Zondag; de medaille regen gaat maar door. Ook bij de vrouwen is
er succes als Irene Wust het goud wint.