donderdag 20 februari 2014

Jussi Adler-Olsen 'serie Q'


Het Marco effect, Jussi Adler-Olsen


Dossier 64


Serie Q / Noodkreet in de fles





Ik hou van lezen. En ondanks dat ik een voorkeur heb voor bepaalde genres en schrijvers ben ik ook altijd in voor iets anders. Toen een collega mij een paar maanden geleden wees op 'Serie Q' van de Deense schrijver Jussi Adler-Olsen was ik dan ook direct nieuwsgierig. Diezelfde dag had ik via een andere collega de gehele collectie op mijn iPad staan. Inmiddels heb ik alle vijf de delen gelezen en ben ik verkocht. Het is zeker geen literatuur en de boeken lezen dan ook heerlijk weg. Geen ingewikkelde conversaties, geen moeilijke woorden op zinsconstructies. Gewoon lekker Jip en Janneke.

Serie Q bestaat uit 5 misdaadromans. De hoofdrolspelers zijn Brigadier Carl Mørk en zijn assistenten Assad en Rose. Zij vormen samen de afdeling onopgeloste zaken. Ieder boek gaat over een misdaad die in het verleden is gepleegd maar nooit is opgelost. Als rode draad loopt door alle 5 de boeken de soms moeizame en ingewikkelde relatie tussen de 3 hoofdrolspelers en hun persoonlijke besognes op hun en privé.

Carl is gescheiden maar komt niet echt los van zijn ex-vrouw. Is neergeschoten tijdens zijn laatste onderzoek waarbij 1 collega om het leven is gekomen en 1 collega geheel verlamd is geraakt. Hij probeert zijn leven weer op de rails te krijgen maar zijn gesloten, koppige, recht door zee karakter maakt dat voor hemzelf en de mensen om hem heen niet gemakkelijk.

Assad is de mysterieuze schoonmaker van de afdeling onopgeloste zaken. Er zit meer achter hem dan je zou denken. En hij wordt een onmisbare kracht in alle boeken en bij het oplossen van onoplosbare zaken. Zijn vaak aparte kijk op de dingen en onorthodoxe manier van werken brengen hen vaak stappen verder in het proces maar ook net zo hard weer stappen terug.

En dan is er nog Rose, de enige vrouw van het gezelschap. Ze weet zich prima staande te houden tussen de twee persoonlijkheden Carl en Assad. Een gothic vrouw met een gespleten persoonlijkheid die van aanpakken weet. Als ze er zin in heeft dan. 

Wat ze allemaal gemeen hebben is dat ze zeer fanatiek en betrokken zijn. En er alles aan te doen om de zaken die ze voor zich krijgen op te lossen.

Wat ik mooi vind aan de boeken is de afwisseling tussen het werken aan en oplossen van de misdaden en de persoonlijke beslommeringen die ze allemaal hebben. Van het dealen met een traumatisch verleden, onuitstaanbare huisgenoten, vervelende ex-vrouwen, irritante collega's tot een simpele verkoudheid die een hele afdeling velt. 

Daarnaast vind ik dat de constructie van de verhalen goed in elkaar zit. De misdaden zijn gepleegd in een ver verleden. Maar de gevolgen ervan werken nog altijd door in het heden. Omdat betrokkenen nog leven, misdaden zich herhalen of zelfs slachtoffers nog in leven zijn. Jussi Adler-Olsen werkt in alle boeken van het verleden langzaam naar het spannende plot in het heden. Waarbij hij verleden en heden met elkaar afwisselt. 
Soms vraag je je af waar het naartoe gaat. Omdat levens van personages die niets met elkaar te maken lijken te hebben plotseling intens verweven met elkaar zijn. En Carl en zijn team beschikken ook over een flinke portie geluk of scherpzinnigheid. Het is maar net hoe je het bekijkt. 

Alle zaken die ze oppakken hebben ergens een onverwachte wending en worden opgelost. Met als een groot moraal 'misdaad loont uiteindelijk echt niet'. En dat vind ik een heel geruststellende gedachte.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bedankt voor je reactie.