zondag 30 maart 2014

50/50



Na Joaquin Phoenix is Joseph Gordon-Levitt wel mijn meest favoriete acteur. Het jongetje uit 3rd Rock from the Sun (misschien ken je het wel) is inmiddels groot geworden en een van de weinige comedy acteurs, voor zover ik weet, die succesvol een filmcarriĆØre is begonnen. Hij speelt vaak verrassende rollen. Zo ook in 50/50. 

Deze film hebben we een tijdje geleden gezien en ik vond hem zeker de moeite waard om er aandacht aan te besteden op mijn blog. 

50/50 is een Amerikaanse tragikomische film uit 2011 onder regie van Jonathan Levine. De productie werd genomineerd voor de Golden Globe in de categorie 'komedie of musical' en voor die van beste hoofdrolspeler in deze categorie (Joseph Gordon-Levitt). 

Wanneer bij de jonge Adam Lerner (Joseph Gordon-Levitt) een tumor wordt ontdekt, leidt dit tot verwijdering tussen hem en zijn vriendin Rachael. Adam krijgt steun van zijn vriend en collega Kyle Hirons en bouwt een band op met zijn oudere medepatiĆ«nten Alan en Mitch. Daarnaast bezoekt hij een beginnende psychologe, voor wie hij gevoelens krijgt. 

Het is een ingetogen film over de alledaagse realiteit van iemand die geconfronteerd wordt met de gevolgen van een ziekte als kanker. Maar ook de nieuwe realiteit van de mensen om hem heen. Want hoe ga je om met een jong mens die een gerede kans heeft om te overlijden aan een ziekte. Een jonge man die eigenlijk nog een heel leven voor zich hoort te hebben. Het is ook een film die gaat over de ontwikkeling van, soms verrassende, relaties.  
De humor in de film is vooral de humor van dealen met alles wat er gebeurt. De humor van de pijnlijke situaties. De humor van het even niet meer weten en er niet meer tegen kunnen. De humor van de kleine dingen. 

Uiteindelijk is 50/50 vooral een film over emoties en hoe daarmee om te gaan. Alles negeren of er vooral over praten. Met je beste vriend, je moeder of met wildvreemden. Er is geen juiste weg. Alleen je eigen weg.





1 opmerking:

Bedankt voor je reactie.