dinsdag 20 januari 2015

The Hunger Games; Mockingjay part 1

 
Een paar weken geleden hadden Perry en ik onverwacht een vrije vrijdag avond. We besloten die avond, op het laatste moment, door te brengen in de bioscoop. Onze keuze was gevallen op het eerste deel van de verfilming van het derde boek uit de Hunger Games trilogie, Mockingjay.

Het verhaal van de films en ook boeken (die er overigens eerder waren) gaat over het land Panem dat verdeeld is in 12 districten en een hoofdstad, genaamd het Capitool. 13 jaar voordat de boeken beginnen was er een opstand in de 13 districten waarbij district 13 geheel werd verwoest. Uit wraak heeft het Capitool een spel op leven en dood bedacht waarbij een jongen en meisje uit ieder district, gekozen door loting, in een arena tegen elkaar vechten tot er nog maar een overlevende is.

De films gaan over Katniss (16 jaar) die bij een loting de plaats inneemt van haar 6 jaar jongere zus Primrose. Wat haar op voorhand al een heldin maakt. Samen met districtsgenoot Peeter Mellark overleeft ze door een list de 74ste Hunger Games. Waardoor ze tegen wil en dank een opstand in verschillende districten nieuw leven in blazen. Het Capitool is vanwege hun actie 'not amused' en in de spelen van het jaar erop moeten ze wederom meedoen.

Als die jaren zijn de overgebleven bewoners van district 13 ondergronds bezig geweest om een nieuwe opstand voor te bereiden. Aan het einde van de tweede film wordt Katniss met 2 andere medespelers door district 13 gered en meegenomen uit de arena. Peeter en twee andere spelers blijven achter en worden gegijzeld door het Capitool.

In de derde film volgen we Katniss die steeds meer gebruikt of misbruikt wordt om het gezicht van de revolutie te worden. Uiteindelijk kiest ze er zelf voor, vooral gevoed door haar haat tegen het Capitool en haar liefde voor Peeter, haar familie en haar beste vriend Gale om dit ook daadwerkelijk te worden en meer. De vraag is wat het haar gaat brengen.
Het vierde en laatste deel wordt verwacht in november 2015.

Het concept van de Hunger Games is natuurlijk luguber. Jonge mensen, die elkaar niet kennen, als amusement tegen elkaar laten vechten terwijl het hele land toekijkt via de televisie. Weddenschappen die worden afgesloten over wie het gaat overleven en wie niet. Sponsoren die de spelers kunnen helpen om hun favoriet meer kansen te geven. De spelmakers die de regels en de uitkomst naar hun hand zetten als dat beter is voor de kijkcijfers. Brood en spelen. Het gaat er allemaal om het gepeupel even zoet te houden en weer te laten zien wie de baas is. Macht en geld.

Wat de films ook mooi laten zien is hoe belangrijk uiterlijk en presentatie is. En dat oorlog niet meer alleen gaat om het vechten voor idealen maar ook om propaganda.  En als daar wat slachtoffers voor moeten vallen. Het zij zo.

Houdt je van dit soort films, dan wil ik je ook Divergent,
Maze Runner en Snowpiercer aanraden. Deze laatste krijgt zelfs hele goede cijfers van de critici.

Het thema in al deze films (de eerste twee komen ook in meerdere delen uit) komt op hetzelfde neer. Het gaat om een nieuwe wereldorde. De aarde is vernietigd. Niet door aliens maar door onszelf. De mensheid krijgt de kans om het opnieuw en beter te doen. Waarbij vooral de jeugd een belangrijke rol speelt. Helaas lijkt de mensheid niet echt iets te hebben geleerd van zijn fouten. Er is nog steeds armoede. Er is nog steeds onderdrukking. Anders is nog steeds slecht en gevaarlijk en mensen plaatsen elkaar nog steeds in hokjes. Macht wordt nog steeds misbruikt. Dat vraagt om ontevredenheid en opstand. En de mens zou de mens niet zijn als hij niet in opstand zou komen. Want niemand wil onderdrukt worden, in armoede leven en in hokjes worden geplaatst.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bedankt voor je reactie.